ENERGIE | Kustportaal

ENERGIE

Europa is de wereldleider voor windenergie op zee, met 4.149 turbines geïnstalleerd en aangesloten op het elektriciteitsnet in 2017, goed voor een totaalvermogen van 15.780 MW gespreid over elf verschillende landen (WindEurope). Dit aandeel zal in de toekomst enkel toenemen, daar Europa in het kader van zijn 'Blauwe Groei strategie' (DG-MARE) sterk zal blijven inzetten op offshore windenergie. 

In België waren in 2017 reeds vier windparken operationeel (C-Power, Belwind, Nobelwind en Northwind), goed voor een totaal van bijna 500 windmolens en een capaciteit van 877,2 MW (OD Natuurlijk milieu, KBIN; BOP). Tegen 2020 komen er nog vijf windparken operationeel: Rentel (2018), Norther (2019), Seastar (2020), Mermaid (2020) en Northwester2 (2020), wat neerkomt op een totaalproductie van meer dan 2.200 MW (ongeveer 10% van het Belgische energieverbruik). Al deze windparken bevinden zich in een zone van 238 km² gelegen aan de oostgrens van het Belgisch deel van de Noordzee (BNZ). In de laatste draft van het Marien Ruimtelijk Plan (2020-2026), dat goedgekeurd werd op de Federale ministerraad van 20 april 2018, zijn er plannen voor nieuwe windparken post 2020 in een zone ter grootte van 221 km² op ongeveer 35-40 km voor de kust van de Panne. Eens operationeel zouden deze windparken nog eens 2.000 MW aan windenergie kunnen opleveren. Energieproductie door middel van stromen, getijden en golven in het BNZ beperkt zich voorlopig nog tot pilootprojecten.

Om deze groene energietransitie op te vangen worden er zowel op land als in zee maatregelen voor transmissienetversterking getroffen. Zo wordt er werk gemaakt van een Modular Offshore Grid (MOG), ofwel een “stopcontact op zee”, waar de laatste vier windparken zullen op aansluiten om een gecoördineerd transport van stroom naar het vasteland toe te laten en de hoeveelheid transportkabels te beperken (Elia). Deze MOG zal op het land connecteren met het Stevin project, dat op zijn beurt een aansluiting heeft met de NEMO-link. Deze laatste betreft een bi-directionele stroomkabel op gelijkstroom tussen Groot-Brittannië en België om stroomuitwisseling mogelijk te maken.

Naast de stroomkabels liggen er op de Noordzee nog drie aardgaspijpleidingen, over een totale lengte van 163 km. Twee daarvan (de Zeepipe- en de Interconnector-pijpleiding) zijn geconnecteerd met de haven van Zeebrugge (Fluxys). Tot slot bevinden er zich op het Belgisch Continentaal Plat (BCP) zo’n 16 telecommunicatiekabels met een totale lengte van 914 km.

Meer info op www.compendiumkustenzee.be

Informatie
Mariene Ruimtelijke Planning
Offshore windparken
Kabels en pijpleidingen